تبلیغات

حكومت وقت


متن روایت:
یا كابلی إن أولی الامر الذین جعلهم الله عز وجل أئمة الناس وأوجب علیهم طاعتهم : أمیر المؤمنین علی بن أبی طالب علیه السلام ، ثم الحسن عمی ، ثم الحسین أبی ، ثم انتهى الامر إلینا . ثم سكت . فقلت له : یا سیدی روی لنا عن أمیر المؤمنین علیه السلام أن الأرض لا تخلو من حجة لله تعالى على عباده ، فمن الحجة والامام بعدك ؟ قال : ابنی محمد واسمه فی صحف الأولین باقر ، یبقر العلم بقرا ، هو الحجة والإمام بعدی ، ومن بعد محمد ابنه جعفر واسمه عند أهل السماء الصادق ، قلت : یا سیدی فكیف صار اسمه الصادق وكلكم صادقون ، قال : حدثنی أبی ، عن أبیه عن رسول الله صلى الله علیه وآله قال : إذا ولد ابنی جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن أبی طالب فسموه الصادق ، فإن الخامس من ولده الذی اسمه جعفر یدعی الإمامة اجتراء على الله وكذبا علیه فهو عند الله ( جعفر الكذاب ) المفتری على الله تعالى ، والمدعی لما لیس له بأهل ، المخالف لأبیه والحاسد لأخیه ، وذلك الذی یروم كشف ستر الله عز وجل عند غیبة ولی الله ، ثم بكى علی بن الحسین علیه السلام بكاء شدیدا ،

ثم قال : كأنی بجعفر الكذاب وقد حمل طاغیة زمانه على تفتیش أمر ولی الله ، والمغیب فی حفظ الله والتوكیل بحرم أبیه جهلا منه برتبته ، وحرصا منه على قتله إن ظفر به ، ( و ) طمعا فی میراث أخیه حتى یأخذه بغیر حق . فقال أبو خالد فقلت : یا ابن رسول الله وإن ذلك لكائن ، فقال : إی وربی إن ذلك مكتوب عندنا فی الصحیفة التی فیها ذكر المحن التی تجری علینا بعد رسول الله صلى الله علیه وآله ، فقال أبو خالد فقلت : یا ابن رسول الله ثم یكون ماذا ؟ قال : ثم تمتد الغیبة بولی الله الثانی عشر من أوصیاء رسول الله صلى الله علیه وآله والأئمة بعده یا أبا خالد إن أهل زمان غیبته القائلین بإمامته والمنتظرین لظهوره أفضل من أهل كل زمان ، فإن الله تبارك وتعالى أعطاهم من العقول والأفهام والمعرفة ما صارت به الغیبة عندهم بمنزلة المشاهدة ، وجعلهم فی ذلك الزمان بمنزلة المجاهدین بین یدی رسول الله صلى الله علیه وآله بالسیف ، أولئك المخلصون حقا وشیعتنا صدقا ، والدعاة إلى دین الله عز وجل سرا وجهرا . وقال علیه السلام : انتظار الفرج من أعظم الفرج.

ترجمه:
* ابراهیم بن زیاد ، از ابوحمزهء ثمالى ، از ابوخالد كابلى نقل كرده كه گفت : امام زین العابدین علیه السلام فرمود : اى كابلى ، أولی الأمر كه خداوند آنان را امامان و پیشوایان مردم قرار داده و اطاعت ایشان را واجب ساخته است ، و آنان عبارتند از : امیرالمؤمنین علی بن أبی طالب علیه السلام سپس عمویم امام حسن و پس از او پدرم امام حسین تا آنكه كار امامت به من رسید ، سپس حضرت ساكت شد . عرض كردم : اى سرور من از امیر المؤمنین علیه السلام روایت شده كه فرمود : زمین از حجت خدا بر بندگان خالى نخواهد ماند ، پس امام وحجت بعد از شما چه كسى خواهد بود ؟ فرمود : پسرم محمد كه نام او در كتب الهى ( صحف الاولین ) باقر بوده كه علوم را مىشكافد و او حجت و امام بعد از من مىباشد وپس از او پسرش جعفر است كه در نزد اهل آسمان صادق نامیده مىشود .

عرض كردم : اى سرور من چگونه فقط نام او صادق است در حالیكه شما همه صادق مىباشید ؟ فرمود كه پدرم از پدرش از رسول الله صلى الله علیه و آله روایت كرده كه فرمود : زمانیكه پسرم جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن أبی طالب به دنیا آمد او را ، صادق بنامید . و پنجمین فرزند او ( امام صادق علیه السلام ) كه نامش جعفر است به دروغ ادعاى امامت مىكند واو نزد خداوند ، جعفر كذاب ، مىباشد كه به خداوند افترا بسته و چیزى را كه اهل آن نیست بعنوان مخالفت با پدرش وحسادت با برادرش ادعا مىنماید و او همان كسى است كه آرزو مىكند هنگام غیبت امام زمان از اسرار الهى خبردار گردد . آنگاه على بن الحسین ( ع ) بشدت گریست و فرمود : گویا مىبینم كه جعفر كذاب حاكم ستمگر را براى تفتیش و جستجوى حضرت مهدى و امر ولى الله ( ع ) كه در پناه و حفظ الهى غایب شده بود راهنمائى كرد و از خلیفه مىخواست كه وكیل پدرش امام هادى علیه السلام شده و امور آن حضرت به او واگذار گردد ، در حالیكه نمىداند پست تر از آن است كه چنین لیاقتى داشته باشد ، وهمچنین قصد داشته كه چنانچه به حضرت مهدى علیه السلام دست یابد او را كشته ومیراث برادرش را بنا حق غصب نماید .

راوى ( ابو خالد كابلى)مىگوید عرض كردم : اى فرزند رسول خدا آیا اینها شدنى است ؟ فرمود : آرى بخدا سوگند ، اینها همه در صحیفه اى كه در آن وقایع غم انگیزى كه بر ما پس از رسول خدا صلى الله علیه وآله جارى مىگردد ، نوشته شده است ، ابو خالد مىگوید عرض كردم : اى پسر رسول خدا پس از آن چه خواهد شد ؟ فرمود : سپس غیبت امام دوازدهم از جانشینان رسول خدا صلى الله علیه وآله و امامان پس از پیامبر صلى الله علیه وآله طولانى خواهد گشت . اى ابا خالد كسانى كه در زمان غیبت قائل به امامت آن حضرت بوده و منتظر ظهور آن حضرت بمانند برترین اهل هر زمان بوده و خداوند متعال چنان عقل وفهم و معرفتى به آنها عطا كرده كه زمان غیبت براى آنها مانند زمان حضور ومشاهده مىگردد و ایشان را در آن زمان بمنزله مجاهدین در ركاب رسول الله صلى الله علیه وآله قرار داده است وآنها حقیقتا شیعیان خالص ما و دعوت كنندگان به دین خداوند متعال در پنهان وآشكار خواهند بود وحضرت فرمود : انتظار فرج از بزرگترین و برترین فرج هاست .

آدرس حدیث:
* : مختصر إثبات الرجعة : ح 8 - حدثنا صفوان بن یحیى - رضی الله عنه - قال : حدثنا إبراهیم بن زیاد ، عن أبی حمزة الثمالی ، عن أبی خالد الكابلی ، قال : دخلت على سیدی علی بن الحسین بن علی بن أبی طالب علیهم السلام فقلت : یا ابن رسول الله ، أخبرنی بالذین فرض الله طاعتهم ومودتهم وأوجب على عباده الاقتداء بهم بعد رسول الله صلى الله علیه وآله . فقال : -
* : كمال الدین : ج 1 ص 319 ب 31 ح 2 - حدثنا علی بن عبد الله الوراق قال : حدثنا محمد بن هارون الصوفی ، عن عبد الله بن موسى ، عن عبد العظیم بن عبد الله الحسنی رضی الله عنه قال : حدثنی صفوان بن یحیى ، عن إبراهیم بن أبی زیاد ، عن أبی حمزة الثمالی ، عن أبی خالد الكابلی قال : دخلت على سیدی علی بن الحسین زین العابدین علیهما السلام فقلت له : یا ابن رسول الله أخبرنی بالذین فرض الله عز وجل طاعتهم ومودتهم ، وأوجب على عبادة الاقتداء بهم بعد رسول الله صلى الله علیه وآله ؟ فقال لی : - كما فی مختصر إثبات الرجعة ، بتفاوت یسیر .
وفی : ص 320 - وحدثنا بهذا الحدیث علی بن أحمد بن موسى ، ومحمد بن أحمد الشیبانی وعلی بن عبد الله الوراق ، عن محمد بن أبی عبد الله الكوفی ، عن سهل بن زیاد الآدمی عن عبد العظیم بن عبد الله الحسنی رضی الله عنه ، عن صفوان ، عن إبراهیم أبی زیاد عن أبی حمزة الثمالی ، عن أبی خالد الكابلی ، عن علی بن الحسین علیهما السلام : -
* : إعلام الورى : ص 384 ف 2 - كما فی كمال الدین ، بتفاوت یسیر ، عن ابن بابویه .
* : قصص الأنبیاء : ص 365 ف 15 ح 438 - كما فی كمال الدین ، بتفاوت یسیر ، عن ابن بابویه ، إلى قوله ( سرا وجهرا ) وفیه ( . . المخالف على الله . . كشف سر الله . . بحرمة الله ) .
* : الاحتجاج : ج 2 ص 317 - 318 - كما فی كمال الدین ، مرسلا عن أبی حمزة الثمالی ، عن أبی خالد الكابلی .
* : الخرایج : ج 1 ص 268 ب 5 ح 12 - بعضه ، مرسلا عن أبی خالد الكابلی : - من قوله ( من الامام بعدك ) إلى قوله ( والمغیب فی حفظ الله ) .
* : إثبات الهداة : ج 1 ص 514 ب 9 ف 6 ح 248 - عن كمال الدین ، وقال ( ورواه الطبرسی فی الاحتجاج عن أبی حمزة ، ورواه الراوندی فی كتاب قصص الأنبیاء ، عن ابن بابویه بالسند السابق ، ورواه الفضل بن شاذان فی كتاب إثبات الرجعة عن صفوان بن یحیى ، مثله ) .
وفی : ج 3 ص 9 ب 17 ف 2 ح 11 - بعضه ، عن كمال الدین .
* : حلیة الأبرار : ج 2 ص 138 ب 2 - كما فی كمال الدین بتفاوت یسیر ، عن ابن بابویه ، وفیه ( . . میراث أخیه ) .
* : غایة المرام : ص 203 ب 25 ح 37 - عن كمال الدین ، وفی سنده ( ابن أبی البلاد ، بدل : ابن أبی زیاد . . وخالد ، بدل أبی خالد . . ) وفیه ( . . یا كابلی . . أمیر المؤمنین علی بن أبی طالب ثم انتهى . . من ولده الذی اسمه . . والمدعی ما لیس له المخالف . . كشف سر الله ، والموكل بحرم أبیه . . فی میراث أخیه . . انتظار الفرج ، من أفضل العمل ) .
* : البحار : ج 36 ص 386 ب 44 ح 1 - عن الاحتجاج وكمال الدین .
وفی : ج 50 ص 227 ب 6 ح 2 - عن الاحتجاج .
وفی : ج 52 ص 122 ب 22 ح 4 - بعض أجزائه ، عن الاحتجاج .
* : العوالم : ج 15 الجزء 3 ص 258 ب 5 ح 1 - عن الاحتجاج ، وعن كمال الدین بسندیه .
* : منتخب الأثر : ص 243 ف 2 ب 24 ح 1 - عن كمال الدین .
 

*****

متن روایت:
كمال الدین : ج 2 ص 473 ب 43 ح 25 - حدثنا أبو الحسن علی بن الحسن بن علی بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن أبی طالب علیهم السلام قال : سمعت أبا الحسین الحسن بن وجناء یقول : حدثنا أبی ، عن جده ، أنه كان فی دار الحسن بن علی علیهما السلام فكبستنا الخیل وفیهم جعفر بن علی الكذاب واشتغلوا بالنهب والغارة ، وكانت همتی فی مولای القائم علیه السلام ، قال فإذا أنا به علیه السلام قد أقبل وخرج علیهم من الباب وأنا أنظر إلیه وهو علیه السلام ابن ست سنین فلم یره أحد حتى غاب.

ترجمه:
ابو الحسن على بن حسن نقل كرده و گفت : از ابو الحسین حسن بن وجناء شنیدم كه مىگفت : پدرم از جدم روایت كرده كه وى در خانه حسن بن علی علیهما السلام بود كه سربازان یك باره بر ما یورش بردند ، در بین آنها جعفر بن علی كذاب نیز بود ، آنان به تاراج و یغما مشغول شدند و سعى من این بود كه مولا و سرورم قائم ( ع ) را نجات دهم ، وى گفت : ناگهان دیدم [ قائم ( ع ) ] آمد و از میان آنها رد شد و از در بیرون رفت و من بدو مىنگریستم ، حضرت در سن شش سالگى بود ، هیچكس او را ندید تا آنكه از نظرها پنهان گشت .

آدرس حدیث:
* : منتخب الأنوار المضیئة : ص 159 ف 10 - كما فی كمال الدین بتفاوت یسیر ، عن ابن بابویه .
* : حلیة الأبرار : ج 2 ص 546 ب 11 - كما فی كمال الدین ، عن ابن بابویه .
* : تبصرة الولی : ص 775 ح 51 - كما فی كمال الدین ، عن ابن بابویه .
* : البحار : ج 52 ص 47 ب 18 ح 33 - عن كمال الدین ..
 

*****

متن روایت:
الكافی : ج 1 ص 525 ح 30 - الحسین بن الحسن العلوی قال : كان رجل من ندماء روز حسنی وآخر معه فقال له : هو ذا یجبی الأموال وله وكلاء وسموا جمیع الوكلاء فی النواحی وأنهى ذلك إلى عبید الله بن سلیمان الوزیر فهم الوزیر بالقبض علیهم السلام ، فقال السلطان : اطلبوا أین هذا الرجل فإن هذا أمر غلیظ ، فقال عبید الله بن سلیمان : نقبض على الوكلاء ، فقال السلطان : لا ولكن دسوا لهم قوما لا یعرفون بالأموال ، فمن قبض منهم شیئا قبض علیه ، قال فخرج بأن یتقدم إلى جمیع الوكلاء أن لا یأخذوا من أحد شیئا وأن یمتنعوا من ذلك ویتجاهلوا الامر ، فاندس لمحمد بن أحمد رجل لا یعرفه وخلا به فقال : معی ما أرید أن أوصله ، فقال له محمد : غلطت أنا لا أعرف من هذا شیئا ، فلم یزل یتلطفه ومحمد یتجاهل علیه . وبثوا الجواسیس وامتنع الوكلاء كلهم لما كان تقدم إلیهم .

ترجمه:
حسین بن حسن علوى گفت : دو نفر از ندیم هاى روز حسنى [ وزیر ] بودند كه یكى به دیگرى گفت : این مرد [ صاحب الزمان ( ع ) ] اموال را جمع مىكند وداراى نمایندگانى است و نام نمایندگان را در مناطق مختلف عنوان كردند ، یكى از این دو ، خبر را به عبید الله بن سلیمان وزیر رساند ، وزیر خواست آنها را دستگیر كند ، سلطان گفت : این مرد را [ حضرت صاحب ] بجویید كجاست ؟ این كار كوچكى نیست ، عبید الله بن سلیمان گفت : نمایندگان را دستگیر كنیم ، سلطان گفت : خیر ، ولى افرادى را كه نمىشناسند ، بوسیله اموال میان آنها بفرستید ، هر یك از نمایندگان كه از این افراد اموال را گرفت وى را دستگیر نمایید ، وى گفت : توقیعى از امام ( ع ) به همه نمایندگان صادر شد كه از كسى چیزى نگیرند و از گرفتن اموال امتناع كنند وخود را به بىخبرى بزنند ، مردى نزد محمد بن أحمد فرستاده شد كه او را نمىشناخت و در خلوت به او گفت : من اموالى دارم كه مىخواهم آنرا به امام برسانم ، محمد بدو گفت : تو به غلط و اشتباه آمده اى من از این قضیه چیزى نمىدانم ، آن مرد پیوسته از محمد خواهش وتمنا مىكرد ومحمد خود را بى خبر از این قضایا مىگرفت ، [ حكومت ] جاسوسهایى را براى اینكار منتشر كرد و بسبب توقیع امام كه به آنها رسیده بود ، همه آنان از گرفتن اموال امتناع ورزیدند .

آدرس حدیث:
* : تقریر المعارف : ص 197 - كما فی الكافی بتفاوت ، وفیه " ورووا أن قوما وشوا إلى عبید الله بن سلیمان الوزیر بوكلاء النواحی وقالوا : الأموال تجبى إلیهم وسموهم له جمیعهم فهم بالقبض علیهم ، فخرج الامر من السلطان . . نقبض على ما ذكر أنه من الوكلاء . . وهم لا یعلمون ما السبب فی ذلك . . ولم یظفر بأحد منهم ، وظهرت بعد ذلك الحیلة علیهم وأنها لم تتم " .
* : إعلام الوری : ص 421 ف 2 - كما فی تقریب المعارف بتفاوت ، عن محمد بن یعقوب .
* : إثبات الهداة : ج 3 ص 665 ب 33 ح 29 . عن الكافی .
* : البحار : ج 51 ص 310 ب 15 ح 30 - عن الكافی ...

*****

متن روایت:
كمال الدین : ج 2 ص 498 ب 45 ح 20 - حدثنا أبی رضی الله عنه ، عن سعد بن عبد الله قال : حدثنی أبو علی المتیلی قال : جاءنی أبو جعفر ، فمضى بی إلى العباسیة وأدخلنی خربة وأخرج كتابا فقرأه علی فإذا فیه شرح جمیع ما حدث على الدار وفیه : إن فلانة - یعنی أم عبد الله - تؤخذ بشعرها وتخرج من الدار ویحدر بها إلى بغداد ، فتقعد بین یدی السلطان ، وأشیاء مما یحدث ، ثم قال لی : احفظ ، ثم مزق الكتاب ، وذلك من قبل أن یحدث ما حدث بمده .

ترجمه:
ابو على متیلى روایت كرده وگفته است كه : ابو جعفر نزد من آمده و مرا به عباسیه برد و وارد خرابه اى كرد و توقیعى را بیرون آورد و آنرا برایم خواند ، در آن شرح كل ماجرایى كه در خانه اتفاق افتاده بود ، وجود داشت ، و نیز در آن آمده بود : فلانه ، یعنى مادر عبد الله ، گیسوانش را مىگیرند و از منزل خارج ساخته و به بغداد برده مىشود و در برابر سلطان مىنشیند ، و مطالب دیگرى از آنچه كه رخ مىدهد ، و سپس به من گفت : آنها را حفظ كن و آنگاه توقیع را پاره پاره كرد ، و این ماجرا مدتى قبل از وقوع حادثه بود .

ملاحظة : " المقصود بأبی جعفر محمد بن عثمان بن سعیدالعمری ، ومقصود المتیلی أو ابن متیل كما یأتی اسمه أن العمری أخبره بقصة هجوم السلطة لتفتیش بیت العسكری علیه السلام فی سامراء بعد وفاته بحثا عن المهدی علیه السلام " ..



آدرس حدیث:

* : إثبات الهداة : ج 3 ص 676 ب 33 ف 1 ح 66 - عن كمال الدین .
* : البحار : ج 51 ص 333 ب 15 ح 58 - عن كمال الدین